X
تبلیغات
لنده نیوز(LENDEHNEWS)
 
لنده نیوز(LENDEHNEWS)
 
 
 
 

دختر خانم ها ناراحت نشن فقط جهت خنده !
 
وقتی بعد از یک روز شلوغ براتون غذا درست کرد و با تمام خستگی کنارتون نشست بهش بگید:ممنون عزیزم ، خوب شده ، ولی کاش قبل از درست کردنش به مامانم زنگ میزدی و طرز تهیه این غذا رو ازش میپرسیدی …

وقتی در جمع فامیل خودتون هستید شکم بزرگ پدر زنتون رو سوژه خنده همه قرار بدهید.از صبح کتونی پا کنید و تا شب هم از پاتون در نیارید تا جورابتون بوی گربه مرده بگیرد و بعد با همان جورابها برید توی رختخواب.

به صورتش نگاه کنید و باحالتی متاثر بگید:عزیزم چقدر پیر شدی..

وقتی تخمه میخورید پوستهای تخمه را هر جای بریزید غیر از بشقاب جلوی دستتون.

همیشه آب را با بطری سر بکشید.

وقتی زنتون حواسش کاملا به شماست وانمود کنید زنتون رو ندیدید و یواشکی به بچه هایتون بگید:دوست دارید براتون یک مامان خوشگل بیارم!!.

وقتی با تلفن صحبت میکنید به محض ورود همسرتون با دستپاچگی بگید :باشه ، من بعدا بهت زنگ میزنم ..و سریع گوشی رو قطع کنید..

همیشه از گیرایی چشمهای دختر خاله ترشیده اتون تعریف کنید..

خاطرات شیرین دوران مجردی خودتون رو با دوست دخترهای داشته و نداشته خودتون براش تعریف کنید..

وقتی با اون تو رستوران هستید با صدای بلند باد گلو بزنید..

او را با اسمهای مختلف مثل :سمیرا ،مریم ، پریسا، آتنا، شیوا… صدا کنید و بعد بگید ببخشید عزیزم این روزها حواسم زیاد جمع نیست ..

سعی کنید یک چادر مسافرتی خوب یا ماشین راحت بخرید که شبهای که قرار است بیرون از خونه بخوابید ، زیاد سختی نکشید..
 
درخواست بسیار جالب هند از تازه عروس‌ها !!
دولت هندوستان از تازه عروس ها درخواست کرد تا برای جلوگیری از ایجاد حسادت در شوهرانشان، کمتر از تلفن همراه استفاده کنند.

به گزارش کیهان، در رسانه های رسمی این کشور آمده است: تازه عروس ها حداقل تا ۲ سال پس از ازدواج، کمتر از تلفن های همراه استفاده کرده و کمتر با تلفن صحبت کنند.

کمیسیون زنان ایالت «پنجاب» هندوستان در بیانیه ای اعلام کرد: متأسفانه بسیاری از زوج های جوان چند ماه پس از ازدواج با مشکلاتی مواجه می شوند که برخی از موارد به طلاق منجر شده است.

«گوردف کائور» رئیس کمیسیون زنان ایالت «پنجاب» در این باره به خبرگزاری فرانسه گفت: این پیشنهاد و توصیه در اصل برای کاهش شک میان زوج های جوان به ویژه شوهران جوان، به تازه عروس ها ارائه شده است به طوری که مدارک نشان داده است ۴۰ درصد از زنان جوان طی سال گذشته به دلیل رعایت نکردن این اصل مجبور به جدایی شده اند.
 
رئیس کمیسیون زنان ایالت «پنجاب» در ادامه خاطرنشان کرد: بسیاری از مردان اعلام کرده اند که زنانشان اکثر اوقات پای تلفن هستند و تمایلی به انجام کارهای منزل ندارند. از طرفی، صحبت زیاد با تلفن باعث ایجاد سوءظن در شوهر شده و همین امر خشونت های خانوادگی را در پی دارد.
ده دلیلی که خداوند زن را آفرید !!! (طنز)
 
- خدا نگران بود که آدم در باغ عدن گم بشه چون اهل پرسیدن آدرس نبود.

2 -خدا میدونست یه روزی آدم نیاز داره یک کسی کنترل تلویزیون رو بهش بده.

3 -خدا میدونست که آدم هیچ وقت خودش وقت دکتر نمیگیره!

4 - خدا میدونست اگه برگ انجیر آدم تموم بشه، هیچ وقت خودش برای خودش یکی دیگه نمیخره. ...

5- خدا میدونست که آدم یادش میره آشغالا رو بیرون ببره

6- خدا می دونست ادم ،آدم بشو نیست

7- خدا میدونست که مانند یک باغبون ، آدم برای پیدا کردن ابزارهاش نیاز به کمک داره

8- خدا میدونست که آدم به کسی برای مقصر دونستش برای موضوع سیب یا هر چیز دیگری نیاز داره

9- همونطور که در انجیل آمده است : برای یک مرد خوب نیست تنها بماند و به عنوان دلیل شماره یک

10- خدا به آدم نگاه کرد و گفت : من بهتر از این هم می تونم خلق کنم....
 
دست و دلبازی یک زن آمریکایی برای خانم ها!!
به گفته صاحب فروشگاه وقتی "کلاودیا اسمیت" به زنان حاضر در فروشگاهی در کارولینای جنوبی اعلام کرد که هر کالایی که نیاز دارند می توانند به حساب وی خریداری کنند، مشتریان فروشگاه به سمت قفسه ها حمله ور شده و صورت حسابی بالغ بر ۷۲۰۰ دلار به روی دست زن ثروتمند گذاشتند.

"اسمیت" ۶۶ ساله پیش از این نیز حمایت های زیادی صرفاً از زنان انجام داده است. وی در حال حاضر در یکی از شهرهای مکزیک زندگی می کند و برای خرید اجناسی برای زنان فقیر مکزیکی به کارولینای جنوبی سفر کرده بود.

گفتنی است، همه اجناس این فروشگاه ۱۰ دلار قیمت داشتند و هر زن اجازه ۱۰۰ دلار خرید را داشت.
 
 
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم تیر 1390ساعت 15:19  توسط شهریار عسکری  | 
 

حرف زدن و بیان خواسته ها و رسیدن به ان شرط و شروطی دارد که شامل ما لنده ای انگار نمی شود.بعضی از مواقع شناس است که به خواسته  می رسی، زمانی پادرمیانی کسی و کسانی، گاهی هم اصرار و تقاضای ،  برخی موارد دوست داشتن و توجه خاص گروهی و فرد خاصی.و تلاش و کوشش خود ما

از اول شروع می کنم اولا ما که شناس نداریم اگر داشیتم اخر دنیا نبودیم و ..

دوم: وساطت و پادرمیانی این هم انگار بر عکس شد یاد داستانی افتادم که بنده خدایی برای پسرش می خواست برود خواستگاری با یکی از دوستان مشورت کرد و از او خواست زحمت کار را بکشد بعد از چند روز دوستش گفت رفتم ولی دختر به پسر تو نداند و قسمت پسر ما شد.مثلا هی میگویند لنده شهرستان می شود و فردا شهر دیگر شهرستان می شود.

سوم :اصرار و تقاضا چند سال پیش که بحث شهرستان شدن چند شهر پیش امد مردم لنده به اطمینان خاطر گفتند ما شهرستان می شود ولی دریغ که در جای دیگر مسافرت اتوبوسی به تهران و یاسوج شروع  شود و بست نشستن و اصرار و التماس دیدن این فرد و ان فرد و شد آن چیزی که می خواستند

چهارم: دوست داشتن هم حکایت ها دارد ما که اصلا به چشم نمی آییم که دوستمان داشته باشند  طرحی باشد ، اعتباری باشد بی خیال لنده چون بهمئی وچرام دهدشت بیشتر نیازمند هستند.  کمکی باشد شاید به شما برسد ، نشستی باشد فرمانداری چرام،وکیلی وزیری باشد بهمئی و دهدشت

پنجم:تلاش و کوشش، این مورد که مهمترین اصل می باشد کمتر مورد توجه ما قرار گرفته است و اقدام اساسی انجام نشده است در حالی که باید همتی بزرگ و سعی زیادی در این باره انجام دهیم نه فقط بشینیم و حرف بزینم

انگار ما شدیم بچه سرراهی که ناخواسته به دنیا امدیم به خدا ما فرزند ارشد هستیم آقایان

روی صحبتم با شما جناب آقای بزرگواری اسمت بزرگ است کاش همتت هم برای مردم لنده بزرگ بود و کاری می کردید:

اقای بزرگواری نماینده محترم در مدت نمایندگی شما چند بار اسم لنده را با وزیری مطرح کردید؟

چند بار به لنده سفر کردید؟

چند بار مدیری را برای حل مشکلی به لنده فرستادید؟

سید بزرگوار لطفا به میزان ماموریت ها و مسافرت های خارجی به لنده هم سری بزیند.ما هم مهمان نواز هستیم به خصوص اگر مهمان اولاد پیامبر باشد

آیا نمی دانید تربیت بدنی لنده هم مثل چرام مشکل مالی دارد؟

چرا در سه سفر دولت به استان سهمی نصیب لنده نشد؟

آقای بزرگواری مگر نگفتی حق لنده شهرستان شدن است پس چه شد؟

آقای بزرگواری تکلیف جاده لنده به قلعه رئیسی چه شد؟آیا مردم لنده به اندازه روستای کتا با 100خانواده در بویراحمد جق ندارند جاده داشته باشند که برای پل کتا دو میلیارد هزینه می شود ولی مردم لنده براری رفتن به قعله رئیسی باید دور قمری بزنند.

به زبانی ساده تر عملکرد جنابعالی در خصوص لنده را در چند خط بیان کنید

 

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم تیر 1390ساعت 11:52  توسط شهریار عسکری  | 

الان  کجای پله صنعتی قرار داریم

وبلاگ لنده نیوز:برای شناخت از یک استان و جایگاه آن  در کشور باید  به مسائل مختلفی توجه کرد که می توان به اشتغال زایی، توسعه صنعتی، ایجاد زیر ساختهای اقتصادی، حضور سرمایه گزاران بخش خصوصی ،تعامل و اتحاد مسوولان استانی، دریافت بودجه و تخصصی اعتبار از سوی دولت، حمایت نظام بانکی از طرح های صنعتی اشاره کرد

به راستی اگر مقایسه کنیم که استان ما در حوزه های صنعتی ،گردشگری، اشتغال زایی و.. در کجای پله قرار دارد چه جوابی داریم/

استان کهگیلویه و بویراحمد در کنار دیگر استان های کشورمان از ظرفیت خاصی و منحصر به فردی برخودار است که می توان به عنوان اولین نکته قرار گرفتن این استان در محور ارتباطی مهم در جنوب و غرب کشور اشاره کرده .نزدیکی به ابهای آزاد خلیج فارس و استان های مهم خوزستان، بوشهر ،اصفهان و  فارس  از نقاط مثبت استان ما است ، وجود منابع عظیم نفتی که بالغ بر 30درصد صادرات نفت ایران در این استان به خصوص گچساران استخراج می شود از دیگر ظرفیت های استان است.همچنین می توان به طبیعت زیبا .و منحصر به فرد استان اشاره کرد که هر بازدید کننده ای را تشویق می کند که مجددا به این استان سفر کند.

صنعتی 

با یک نظر می توان وضعیت صنعت استان را مشاهده و نتیجه گیری کرد  که هنوز با یک استان صنعتی فاصله داریم به طوریکه جداقل هم نتوانستیم مانند همسایه های خود پیشرفت داشته باشیم.صنایع موجود در استان بیشتر به یک کارگاه شبیه است تا کارخانه و اگر هم کارخانه های باشد توان رقابت و حضور حتی در داخل را هم ندارد.به عنوان مثال کارخانه سیمان یاسوج که عنوان شد در بازارهای خارجی حضور خواهد داشت کاش مسوولان برای رفع این تردید اماری ارائه کنند.یا کارخانه قند که چند بار دست به دست شد از دولتی به خصوصی و از خصوصی به دولتی هنوز هم گریبان حقوق ، ظرفیت تولید است.کارخانه ماشین سازی گچساران که افتتاح نشد به خواب رفت .مدیران صنعتی استان از تجربیات استان های همجوار درس بگیرید .فارس بغل دستمان است در هر حوزه ای فعال و متقاضی طرح های برزگ .اصفهان که جای خود دارد.اگر ما توان راه اندزای کارخانه و صنعتی بزرگ نداریم بیایم در تولید قطعات و مواد اولیه مورد نیاز انان فعالیت کنیم.با مثالی راحت تر به نتیجه می رسیم صنعت خودرو سازی چند سالی است که دست به تمرکز زدای زده است و چند سایت در نقاط مختلف کشور راه اندزی کرده است  گروه صنعتی ایران خودرو در این راستا اقدام به راه اندازی ایران خودرو خراسان، ایران خودرو آذربایجان، ایران خودرو بابل و ایران خودرو فارس کرده است در کنار ایران خودرو دیگر خودروسازهای و شرکت ها خصوصی وارد این مقوله مهم اشتغالی زایی شدند.با یک حساب سر انگشتی راه  اندازی یک کارخانه نتیجه ای جز شکوفای صنعتی منطقه و استان را نخواهد داشت.با انجام این کار شرکت ها پایین دستی و وارد عرصه تولید خواهند شد که می توان به شرکت های قطعه سازی اشاره کرد

مدیران و مسوولان صنعتی استان اگر ما ظرفیت راه اندزی کارخانه خودروسازی را نداریم حداقل شرایط را برای کارخانه های قطعه سازی فراهم کنید

جذب سرمایه گذار ، مورد مهمی است که باید به آن توجه شود این است که  سرمایه گذار به امید برگشت سرمایه و سود اقدام به فعالیت می کند  اما شرایطی فراهم شود که وی مشتاق به حضور باشد.شرایطی مانند ایجاد زیر ساختهای سخت افزاری مانند زمین و امکان دسترسی آسان به شهر ها که این کار با توسعه شبکه جاده ای استان فراهم خواهد شد.همچنین تسریع و عبور از بورکراسی اداری موجود

صنعت و اشتغال زایی "به گفته رئیس سازمان صنایع استان در حال حاضر واحد733صنعتي با سرمايه گذاري 3332 ميليارد ريال در اين استان فعال است كه براي نه هزار و 49 نفر به صورت مستقيم شغل ايجاد شده است. این امار نشان دهند چسیت فقط کافیست مقایسه  ای  داشته باشیم بین جمعیت و نیروی کار آماده به کاردر هر خانواده .

گردشگری

در خبرهای خواندم که در سه ماه اول سال جاری چهار میلیون 500هزار نفر از استان بازدید کردند که این تعداد در پایان سال بالغ بر 13میلیون مسافر خواهد بود  .ایا از این ظرفیت های گردشگری استفاده می کنیم ؟مگر عنوان نمی شود ما استان چهار فصل هستیم ؟برای این مسافر ان چه امکاناتی در نظر گرفتیه هتل، متل، کمپ های مجهز ،ایجاد بستر مناسب فرهنگی برای مردم در خصوص توریسم و گردشگری و...به راستی آیا نمی توان از این ظرفیت برای کاهش بیکاری در استان استفاده کرد؟آیا فقط می توانیم در ورودی هر شهر فقط سیاه چادری بزنیم به عنوان راهنمای گردشگری .به نظر بنده ارائه مشوق های لازم به بخش خصوصی و تجهیز نقاط دیدنی استان به امکانات لازم در توسعه استان در حوزه گردشگری موثر است.

نیروی انسانی

توسعه روزافزون دانشگاه و افتتاح و راه اندازی دانشگاه های متعدد در سطح استان نوید پرورش نیروی متخصص و فنی و متعهد را می دهد خانواده ها دیگر نگران تحصیل فرزندان خود در استان های دور و دیگر شهر ها نیستند که ابن کار در شهر محل سکونت و یا در استان به راحتی انجام می شود ولی به علت نبود بازار کار و همچنین عدم توجه ویژه مشاهده می شود که این جوان به استانهای دیگر بر خلاف میل خود مهاجرت می کنند که این امر اثرات منفی برای توسعه استان به همراه خواهد شد.این جوان با کسب تجربه و ارتقا دانش علمی خود به شرطی که در آینده شرایط خوبی فراهم شود می توانند با برگشت به شهر و دیار خود در توسعه گامهای مهمی بردارند.به ذکر مثالی به ارزش این کار واقف خواهیم شد .در سالهای اولیه پیشرفت چین جوانان چینی جهت دانش اندازی به کشورهای صنعتی مهاجرت و پس از چند سال با حمایت دولت اقدام به راه اندزای کارخانه های و طراحهای بزرگی کردند که این کار در توسعه چین به عنوان یک غول صنعتی نقش اساسی داشت.

تشکل های تعاونی

یکی دیگر از راههای توسعه و اشتغالی زایی تشکیل تعاونی ها است با توجه به شرایط ایل و قبیله ای در استان می توان با تشکیل چنین تعاونی در نقاط مختلف استان با توجه به شرایط موجود اقدام کرد .تشکیل و تاسیس چنین تعاونی های با توجه به نیروی انسانی تحصیل کرده می تواند یکی از گام های ابتدای توسعه باشد.

حرف آخر:

چندی پیش با حضور سرمایه گذارن خارجی در استان همایشی برگزا شد که هدف غایی ان استفاده از ظرفیت سرمایه گذاران خارجی جهت حضور در استان در حوزه های مختلف است کاش خبری و اطلاعاتی درباره میزان استقبال از این سرمایه گذران محترم در اختیار مردم قرار می گرفت

استاندار محترم و مدیران عزیر برای توسعه استان و دست یافتن به رتبه های برتر صنعتی همتی بزرگ باید داشت.چه می شد در بین این همه شرکت های بزرگ صنعتی یک بار هم نام استان کهگیلویه و بویراحمد هم بدرخشد.به امید ان روز

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم تیر 1390ساعت 17:9  توسط شهریار عسکری  | 
کره کشوری آسیایی و کنار کشور چین واقع شده، بنیان گذار کره یک ژنرال فراری چینی به نام ویمن بود که کره را ۱۹۴ سال قبل از میلاد پایه گذاری کرد ولی بعدها کره دوباره به خاک چین اضافه شد که داستان این اتفاقات در سری فیلم های جومونگ با کمی بزرگ نمایی و … به تصویر کشیده شده است (در این فیلم منظور از قوم هان همان چین کنونی است).

کره در طول تاریخ پذیرای حملات زیادی بوده، که یکی از آن ها حملات مغول ها بود که دین بودایی را در این کشور به مذهب کنفسیوس تبدیل کرد. یکی دیگر از مهمترین حملات به این کشور توسط ژاپنی ها در سال ۱۵۹۲ صورت گرفت که به کمک چینی ها، کره توانست مقاومت کند ولی عملا مستعمره ی چین شد. اما در جنگ بعدی ژاپن با چین در سال ها (۹۵- ۱۸۹۴) که با پیروزی ژاپن بر چین همراه بود کره این بار در تئوری جزوی از ژاپن شد. سر انجام بعد از کلی در گیری عملا کره در سال ۱۹۱۰ جزو امپراطوری ژاپن شد و ژاپنی ها دست به طرح های عظیم صنعتی و اقتصادی در کره زدند.

در سال ۱۹۱۹ به دنبال فوت آخرین امپراتوری کره یک گردهمایی عظیم با شرکت ۲ میلیون تن در سئول برگزار شد و طی آن کره‌ای ها خواستار استقلال شدند. در طی این گردهمایی برخوردهای خونینی میان قوای ژاپنی و مزدوران کره‌ای آنها با اجتماع کنندگان صورت گرفت که منجر به قتل و مجروح شدن ۲۳۰۰۰ تن و دستگیری بیش از حد ۴۷۰۰۰ تن گردید. همه ی این مبارزات ادامه داشت تا جنگ جهانی دوم شروع شد و دوباره چین و ژاپن در مقابل هم قرار گرفت اند، اگر مطالعه ای در فرهنگ ژاپن داشته باشید مطمینا بر اراده ی فولادی این ملت ایمان دارد، این جنگ هم بر خلاف انتظار همگان با پیروزی قدرتمند ژاپنی ها همراه شد در نتیجه قوای متفقین که از قدرت ژاپن واهمه داشت به ژاپن حمله کردند و بعد از کشمکش های بسیار سرانجام در سال ۱۹۴۵ کره از ژاپن جدا شد.

اما هنوز هم کره صاحب داشت، دو ابر قدرت بزرگ یعنی روسیه و امریکا حالا ادعای مالکیت داشتند پس چاره یا جنگ بود یا وسیله ای بهتر به نام تجزیه! (که به لطف ایرانی های عزیز در ایران هم طرفداران زیادی دارد، به امید کمی تفکر. مثال بارزش هم جک های موبایل هایمان). بر اساس کنفرانسهای بین‌المللی تایلا، دنیا (آمریکا و روسیه :) )تصمیم گرفت کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شود، بر این اساس کره شمالی زیر نظر روسها و جنوبی زیر نظر آمریکایی ها اداره می شد، بدین قرار شد که کره ی شمالی دارای یک حکومت کمونیستی شد.

در سال ۱۹۵۰ با تحریک های امریکا کره ی شمالی برای اتحاد! به کره ی جنوبی حمله کرد، بلافاصله پس از اینکه امریکا شکست کره جنوبی را قطعی دید با استفاده از نفوذش با ۱۵ کشور دیگر متحد شد و به کمک کره ی جنوبی رفت و شدیدا شروع به بمباران مناطق صنعتی و مسکونی کره شمالی نمود. به تدریج ورق برگشت و کره شمالی شکست خورد اما حالا چین کمونیستی نمی توانست حظور امریکا را در کنارش تحمل کند و بلافاصله به نفع کره شمالی وارد جنگ شد، در طی این مدت قدرت و نظم چین کاملا محسوس بود به طوری که بعد ها معلوم شد آمریکایی ها برای جلوگیری از شکست قصد حمله ی اتمی داشته اند. سر انجام بعد از کشمکش های فراوان در سال ۱۹۵۳ آتش بس اعلام شد. اما حالا دو کره از هر گونه تکنولوژی و … تهی شده بودند بنابراین روسیه و چین برای توازن قوای نظامی سریعا کره شمالی را از نو ساختند (اکثرا از بعد نظامی) ولی امریکایی ها ترجیح دادند کره جنوبی را از لحاظ تکنولوژی توسعه دهند و باید گفت آنقدر در این کار موفق بوده اند که کره توانسته به قطب تکنولوژی IT تبدیل شود ولی نمی شود این را انکار کرد که امریکا همیشه ۱۰ برابر جلوتر از کره در تکنولوژی های اساسی بوده و هستند

همان طور که می دانید حکومت های کمونیستی در برخی قوانین و مقررات واقعا غیر عادی هستند و برای کشوری مثل ما و حتی دنیا چنین کشور هایی ممکن است عجیب ترین هم باشند اما چند نکته ی شگفتی آور:

چندی پیش Artemy Lebedev، از فعالان طراحی وب، سفری به کره شمالی داشت. او عکس‌های بسیار جالبی در جریان سفرش به این کشور عجیب و غریب گرفته است؛ کشوری که حقیقتا از آن اطلاعات بسیار کمی در دسترس ذهن‌های کنجکاو است…

به محض رسیدن به فرودگاه بایستی تلفن همراه‌تان را تحویل دهید، هیچ سرویس رومینگی در دسترس نیست. هیچ شخصی با تلفن همراه دیده نمی‌شود. اما استفاده از لپ‌تاپ اشکالی ندارد، به نظر می‌رسد که کره شمالی‌ها از کارت‌هایی باخبر نیستند که توانایی تبدیل لپ‌تاپ به تلفن همراه را دارد. خبری از اینترنت نیست، تنها اینترانت وجود دارد.

وقتی که به کره شمالی وارد می‌شوید به شما یک راهنما و یک راننده اختصاص می‌دهند و همیشه همراه‌تان هستند. شما نمی‌توانید خودتان هتل را ترک کنید. برنامه روزانه شامل ۲ تا ۳ بازدید تفریحی می‌شود. در هتل می‌توانید BBC، چندین شبکه از چین و همچنین شبکه NTV روسیه را مشاهده کنید. نفت تقریبا وجود ندارد بنابراین بیشتر کارها دستی انجام می‌شود.

در شهر روشنایی‌ها ساعت ۱۱ خاموش می‌شوند، شهر در شب ترسناک است. خبری از روشنایی در خیابان‌ها نیست.در طول روز آسانسور برای ۱۵ دقیقه کار نمی‌کند.

تمام «پیونگ‌یانگ» به این شکل است. از راهنما درباره خانه‌های قدیمی پرسیدم، او گفت، پیرها دوست ندارند که به خانه‌های جدید بروند، زندگی در این خانه‌ها را می‌پسندند

در ساحل کره شمالی، سیم خاردارهای برق‌دار شده وجود دارند تا از این طریق شهروندان کره شمالی فکر شنا کردن به سرشان نزند. و البته شما اجازه عکس گرفتن هم ندارید.

در حدود ۱۰ درصد از جمعیت در ارتش خدمت می کنند. عبور از سربازی غیرممکن است. در نزدیکی مرز دو کره، جاده برای مقابله با هجوم دشمن آماده است. مکعب‌های بزرگ برای این است که با افتادن به جاده، تانک‌های دشمن را به تله بیاندازند.

تنها تبلیغات در کره شمالی، تبلیغاتی برای یک ماشین است (ساخته شده با همکاری کره جنوبی) که آن را تنها در پایتخت خواهید دید.

هر شهروند در کره شمالی، نشانی از «کیم ایل سونگ» بر سینه‌ی خود دارد؛ به جز کودکان و خدمتکاران که احتمالا این نشان به دلیل پوشیدن لباس کار مخفی شده است، شما نمی‌توانید این نشان را خریداری کنید

همانطور که گفته شد، شما نمی‌توانید آزادانه در کره شمالی حرکت کنید. همه جا ایست بازرسی وجود دارد. وقتی که ماشین از ایست بازرسی عبور می‌کند، راننده چراغ می‌زند، احتمالا به این معنا است که فردی خارجی در حال عبور است.

ورودی مترو فرسوده به نظر می‌رسد، نوشته‌ایی وجود دارد که معنایش می شود: «کیم جونگ ایل» – خورشید قرن ۲۱ ام!

ویژگی شهرها، نبود ماشین است، همه پیاده مسیر را طی می‌کنند، گاهی اوقات از تراموا و اتوبوس‌ها استفاده می‌کنند. دوچرخه نایاب و گران‌قیمت است

روند ساخت هتلی نیز از ۱۹۹۱ متوقف شده است. توصیه شد که از نزدیک عکسی گرفته نشود، البته اشکالی ندارد که از فاصله‌ی دور این کار را انجام دهیم!

کره‌ای‌ها عادت دارند در هنگام راه رفتن، دست‌هایشان را در پشت محکم کنند. به ندرت مردان لباس‌های روشن می‌پوشند.

تمام خارجی‌ها را به تماشای پارک اصلی می‌برند. محلی‌ها اجازه ورود ندارند!

اما برخی از قوانین عجیب:

سکونت مادام العمر در یک محل مگر با اجازه حکومتی!

با وجود اینکه طبیعت کره‌شمالی بسیار زیبا و دل‌انگیز است و تنوع آب و هوایی شگفت‌انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می‌گذرانند باید تا آخر عمر همان‌جا بمانند و حق خروج از منطقه محل سکونت خود را ندارند و اگر زمانی هوای سفر به سرشان بزند یا بخواهند برای کاری از روستا یا شهر خود خارج شوند، حتما باید اجازه حکومتی داشته باشند، در غیر این صورت قانون را شکسته‌اند و مجازات خواهند شد.

بیدار شدن رأس ساعت شش با صدای شیپور!

قوانین حاکم بر کره‌شمالی تمامی جوانب زندگی مردم را تحت کنترل قرارداده و بر تمامی بخش‌های زندگی‌شان به نوعی تاثیر گذاشته است. تقریبا ۵۰ سال است که مردم کره‌شمالی صبح‌‌ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی‌آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می‌شود از خواب بیدار می‌شوند.

برنامه های اجباری قبل از آغاز فعالیت های روزانه!

آنها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره‌شمالی موظف هستند با لباس‌های رسمی خاص از منزل خارج شوند یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛ البته کار به همین‌جا ختم نمی‌شود و آنها باید پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه‌ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی‌های مافوق خود گوش دهند و پس از آن پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند. پس از انجام تمامی این کارها تازه نوبت آغاز فعالیت روزانه می‌شود و آنها می‌توانند کار خود را شروع کنند.

خدمت سربازی؛ ده سال!

در پیونگ یانگ، پایتخت کره‌شمالی، هر دو ساعت یک‌بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی‌ای دارند در گوشه‌گوشه شهر مارش نظامی پخش می‌شود تا قدرت ژنرال‌های این کشور به رخ همه کشیده شود. آنها بنا بر عادتی دیرینه کیم جونگ ایل، رهبر کشور خود را ژنرال صدا می‌زنند؛ البته دادن چنین لقبی به او چندان هم بیراه نیست چراکه خدمت سربازی اجباری در این کشور گاهی به ده سال هم می‌رسد.

عدم حق استفاده از خودرو برای رفتن به محل کار!

مردم این کشور برای رفتن به محل کار خود حق استفاده از خودرو را ندارند و معمولا با دوچرخه رفت‌و‌آمد می‌کنند. استفاده از خودرو تنها مختص به بالا رتبه‌های نظامی این کشور است.

هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد!

پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب‌‌ها ساعت نه در سراسر کره‌شمالی خاموشی زده می‌شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می‌کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره‌شمالی هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده‌اند تعریف کنند، فرزند آنها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده‌اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس‌شان حضور دارد، گزارش دهد.

عدم استقلال رسانه ها!

در کره‌شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی‌شود و ۱۲ روزنامه و ۲۰ نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی‌آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش‌‌ها را برعهده داشته باشد، مطالب آنها را خبرهایی تشکیل می‌دهد که هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک‌ترین تغییری منتشر می‌شود؛ در تمام رسانه‌های کره‌شمالی، انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره‌شمالی در همه زمینه‌‌ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.

باوجود قحطی و گرسنگی، عدم پذیرش کمک‌های غذایی دیگر کشورها!

با توجه به اینکه دولت مسؤول آذوقه‌رسانی و تهیه مواد لازم به صورت کوپنی در کره‌شمالی است، درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است؛ در بیشتر موارد هم نه کمک‌های دولت و نه درآمد مردم کفاف مایحتاج و نیازهای اولیه آنها را نمی‌دهد و فقر و قحطی بر بسیاری از خانواده‌های این کشور حاکم شده و سالانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی جان می‌دهند.

دولت کره‌شمالی با وجود نیازهای شدیدی که به کمک‌های غذایی دیگر کشورها دارد اما به خاطر اینکه معتقد است این غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد و برای اینکه از آلودگی فرهنگی که نتیجه مصرف این غذاهاست در امان بماند، از پذیرفتن آن سر باز می‌زند. شدت قحطی و گرسنگی در این کشور به حدی‌ است که سازمان تغذیه جهانی وابسته به سازمان ملل در این‌باره به شدت هشدار داده است.

ممنوعیت ورود هرگونه خبرنگار و عکاس به کره شمالی!

مسؤولان این کشور نه‌تنها از پذیرفتن هرگونه کمک امتناع می‌کنند بلکه ورود هرگونه خبرنگار و عکاس را هم به کره‌شمالی ممنوع کرده‌اند؛ البته نه‌تنها ورود اصحاب رسانه به این کشور ممنوع است

مرگ و تیرباران سرنوشت شهروندان تماس گیرنده با تلفن به خارج!

خروج شهروندان کره‌ای هم از کشورشان به شدت کنترل می‌شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می‌شود؛ این قانون آنقدر سختگیرانه در این کشور به اجرا درمی‌آید که اگر فردی حتی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشتی جز مرگ و تیرباران در انتظارش نباشد؛ به عنوان مثال در ماه مارس امسال یک شهروند کره‌شمالی که در یکی از شرکت‌های نظامی کره‌شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال ۲۰۰۱ به سئول پایتخت کره‌جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره‌شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد. این درحالی است که مدتی بعد خبرگزاری یون‌‌هاپ، مرگ فرد خاطی به نام جونگ را تایید کرد و گفت این شهروند اولین فرد در کره‌شمالی است که به دلیل تماس با خارج از کشور اعدام شده، اما جزئیات بیشتری از این ماجرا منتشر نکرد.

در کره‌شمالی فقط یک شرکت مخابراتی تلفن همراه که منطقه پایتخت، پیونگ یانگ، را پوشش می‌دهد مشغول به فعالیت است. مشترکان این شرکت مخابراتی حق استفاده از خدمات این شرکت برای تماس با خارج را ندارند. در نتیجه بسیاری از شهروندان کره‌شمالی برای تماس با بستگان و اقوام خود که در خارج از این کشور زندگی می‌کنند از تلفن‌های همراهی که به طور غیرقانونی از چین به کره‌شمالی وارد شده‌اند، استفاده می‌کنند.

شرط ازدواج؛ رضایت وزارت اطلاعات آری، رضایت خانواده خیر!

اگر پسر و دختری در کره‌شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می‌کند. به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان علاقه، علت آشنایی و … را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی‌های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می‌شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال‌های خاص اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می‌شود.

با تمام این تفاسیر مردم کره‌شمالی از زندگی خود ناراضی نیستند و معتقدند خوشبخت‌ترین انسان‌های روی زمین هستند.

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 14:14  توسط شهریار عسکری  | 
 چند ماه پیش مرکز 10تخت خوابی بستر درمانی لنده افتتاح شد .گفتم افتتاح نه راه اندازی که شاید این راه اندازی به عمر من قد ندهد.از برداشت های و صحبت های تعدادی از دوستان چند دستگاه تخت خواب و آب سرد کن و یخچال هم اورده بودند .افتتاح که انجام شد بعد از مدتی حرف و حدیثی پیش امد مبنی بر اینکه تخت خواب های بردند و مردم چرا خوابید و از این حرف ها تعدادی گفتند تخت خواب های مندرس را بردند خلاصه  قرار شد که مسوول شبکه بهداشت کهگیلویه ،آقای  تقوی در نماز جمعه حاضر شود و در این خصوص توضیح دهد.ظاهرا خبرنگار افتخاری صدا وسیما استان هم پیگیر مسله بود که نظرات مردم را در قالب گزارش تهیه و جهت پخش ارسال کند به گفته ایشان دوربین در بیرون مصلحی مستقر و از مردم خواست که جهت بیان مشکلات خود به بیرون مراجعه و حرف و خواسته خود را بیان کنند.در این میان بخشدار  محترم به این امر واکنش نشان داد و اظهار ناراحتی کرد .به نظر بنده نماز جمعه جایگاه خوب و مطمئنی است که مرم بدون از هر گرایش خواسته های خود را مطرح کنند ولی سوالی که وجود دارد آیا خواسته های مردم فقط تخت خواب است وبس .همشهری محترم درمانگاه بدون دکتر و دارو و امکانات را هم در نظر بگیر .امکانات شهری را همچنین، جاده مراکز تفریحی را هم بببین و حرف بزن ، از خواسته ای برحق لنده و شهرستانی ان هم بنال .اما بعد از این اتفاق حادثه ای جالب و در نوع خود بی نظیر صورت گرفت و این خبرنگار محترم با دستور رئیس خود از محل کار خود اداره گاز  از لنده به دهدشت در کوتاه ترین زمان ممکن منتقل  شد که این یک رکورد است که باید در کتاب گینس ثبت شود با این تفاسیر باید گفت در لنده نباید بر خلاف میل دوستان  حرف بزنند.قبلا هم گفتم که تا مسوولان غیر بومی در لنده باشد اوضاع همین است برادر.شهری که 60درصد مسوولان ان غیر بومی توقعی بیش از این نباید داشته باشید

 |+| نوشته شده در  شنبه یازدهم تیر 1390ساعت 12:19  توسط شهریار عسکری  | 

با هر کدام از بچه های و مردمان لنده صحبت می کنیم خواسته ای که دارند این است که لنده شهرستان شود.ولی دریغ از یک قدم کوچک و حرف و حدیثی و حرکتی .

یک سوال حضرت عباسی تا کنون چند نفر پیگیر این مساله شدند و نشستند و حرف زدند طرح ریختند و نامه نوشتن به مراجع.

تا حالا بنده فقط آقای کریمزاده را دیدم بس که از بوشهر ، کرمانشاه و تهران همراه به سفر هیات دولت از این شهر به ان شهر بود.

راستی چند بار با مقامات استانی جلسه گذاشتید حضرات لنده ای؟چند دفعه مدیران را دعوت کردید؟آیا برای جاده لنده به قلعه رئیسی و بهمئی تاکنون خرفی زدید؟چند دفعه با نماینده مجلس جلسه داشیتد؟

چقدر در لنده اتفاق ناخوشایند صورت گرفته مانند مرگ عزیران به علت نبود امکانات پزشکی.گفتم امکانات پزشکی یکی از دوستان گفت تخت های درمانگاه لنده را بار زدند بردند راست یاد دروغ بماند بنده خدای دیگر گفت نا بابا این تخت خواب مندرس و از رده خارج بود که بردند امید می رود تخت نو هم بیایید.

تا به حال برای قطعی برق و آب به کجا نامه نوشتید و رفتید؟

هروقت زنگ می زنیم لنده سوال می کنیم چه خبر و می گویند فلانی مرد .تنها خبری  همین است بس .دریغ از یک طرحی ، جاده ای ، کارگاهی و پارکی برای تفریح و سرگرمی .گفتن سرگرمی یا تیم پرسپولیس افتادم که با همت اقای حسین عزیزی و از جیب خود هزینه این تیم را تقبل می کرد و به لیگ استان هم رفت ولی به علت مسائل مالی (2میلیون تومان)تیم واگذار شد.

مسوولان لنده ای همان طور که دلسوز میزتان هستید دلسوز مردم هم باشید.البته یادم  رفت تعداد زیادی از ادارات و سازمان لنده مسوولانی از  مابهتران دارند که این هم نقطه ضعف دیگری جهت عدم توسعه یافتگی لنده است.

لازم به ذکر است که تعداد زیادی از بچه های لنده در شهرها و و پایتخت مشغو ل به کار هستند و بعضی از این عزیزان دارای پست و مقامی هم هستند ولی احساس می شود حرکت مثبتی از سوی انان در خصوص لنده انجام نمی شود و فقط گاهی ایام عید و ماه محرم سری به لنده بزنند . انگار از کره دیگری امدند.با تیپ جدید و لهجه جدید و تعدادی از انان با فراموشی گذشته.به همین سادگی

 |+| نوشته شده در  دوشنبه ششم تیر 1390ساعت 15:5  توسط شهریار عسکری  | 
 
  بالا