یادش بخیر چه رسم های داشتیم و چه صفای بین مردم بود ،با هم بودن، درکنار هم بود، به فکر هم بودن،اعتماد داشتن کمک کردن به همدیگر بی ریا و بی منت هوای همدیگر را دشتن چه رسم های داشتیم چه در عزا چه در دعوتی(عروسی)چه در ماله بالا(سردسیر ،چه در ماله زیر(گرمسیر) کم کم باید به خاطرات پیران خود مراجعه کنیم و از آنان کمک بخواهیم

فرزند عشایر گذشته خود را فراموش نکن

بیاید حداقل آنان را فراموش نکینم

در زمان های قدیم در بین ایلات عشایر و کوچ رو رسمی زیبایی بود که نشان از اعتماد،صداقت ، مدد رسانی،ایثار و صفا در بین عشایر داشت.این رسم قشنگ و دوست داشتنی در زمان دوشیدن گاو  و گوسفندها اجرا می شد و به این صورت بود که دو همسایه و هم ایلایتی به توجه به تعداد گاو گوسفندهای خود و زمانی که شیر کم داشتند اجرا می کردند و در یک زمان مشخص مانند یک هفته شیر دوشیده شده را در ظرفی ریختی و با چوب دوسر که به ان نکار می گفتند اندازه می گرفتند به همسیایه می دادند و به تعداد روزهای تحویلی چوب نکار  را نگه می داشتند و بعد که نوبت همسایه مقابل میشد او هم همان ظرف را با همان چوبها اندازه میگرفتند و بعد از اینکه اندازه گرفته شد ان موقع چوب نکار شکسته میشد تا اخرین چوب که بدهی داده میشد بعد از آن همسایه باید چوب نکار تهیه و به مدت معین به همسایه شیر میداد